Dzisiejsza sesja w odróżnieniu od kilku ostatnich obfitowała w publikacje istotnych danych makroekonomicznych.
Miniony tydzień na rynku złotego upłynął pod znakiem lekkiej korekty notowań polskiej waluty.
Kończący się tydzień rozpoczął się od umocnienia złotego, ale przez większą jego część na rynku lekką przewag ę mieli sprzedający.Wybory powszechne w Kostaryce w 2010 roku
Wybory powszechne w Kostaryce w 2010 roku – wybory prezydenckie, parlamentarne i lokalne w Kostaryce przeprowadzone 7 lutego 2010. Zwycięstwo w wyborach prezydenckich odniosła Laura Chinchilla, zdobywając prawie 47% głosów poparcia i zostając tym samym pierwszą kobietą w historii Kostaryki wybraną na urząd szefa państwa. Wybory parlamentarne wygrała rządząca Partia Wyzwolenia Narodowego (PLN)
Spis treści |
[edytuj] Organizacja wyborów i kandydaci
W wyborach w 2010 obywatele Kostaryki decydowali o obsadzie urzędu szefa państwa, dwóch wiceprezydentów, 57 deputowanych do parlamentu oraz 495 przedstawicieli władz lokalnych. Nowy prezydent 8 maja 2010 zastąpi na stanowisku urzędującego od 2006 Oscara Ariasa. Zgodnie z konstytucją do zwycięstwa wymagane było zdobycie ponad 40% głosów w pierwszej turze wyborów prezydenckich. W przeciwnym wypadku, dwóch kandydatów z największą liczbą głosów zmierzyłoby się w kwietniu w drugiej turze wyborów. Do wyborów uprawnionych było ponad 2,8 mln z 4,5 mln mieszkańców. Wybory były monitorowane przez około 200 obserwatorów z 17 państw oraz OPA[1].
O urząd prezydenta ubiegało się 7 kandydatów. Głównymi faworytami byli Laura Chinchilla z rządzącej socjaldemokratycznej Partii Wyzwolenia Narodowego (PLN), Otto Guevara z liberalnego Movimiento Libertario oraz Ottón Solís z centrolewicowej Partii Działania Obywatelskiego (PAC). 15 stycznia 2010 dwaj kandydaci, Rolando Araya Monge i Walter Muñoz wycofali się z wyborów, przekazując swoje poparcie na rzecz Ottóna Solisa, jednak ich nazwiska pozostały na kartach do głosowania[2]. Lista kandydatów w wyborach prezydenckich[1][3]:
| Logo | Partia polityczna | Kandydat |
|---|---|---|
 |
Partido Accesibilidad sin Exclusión (PASE) | Óscar López Arias |
 |
Partia Działania Obywatelskiego (Partido Acción Ciudadana, PAC) | Ottón Solís |
 |
Szeroki Front (Frente Amplio) | Eugenio Trejos Benavides |
 |
Partia Wyzwolenia Narodowego (Partido Liberación Nacional, PLN) | Laura Chinchilla |
 |
Movimiento Libertario | Otto Guevara |
 |
Renovación Costarricense | Mayra González León |
 |
Partia Jedności Chrześcijańsko-Społecznej (Partido Unidad Social Cristiana, PUSC) | Luis Fishman Zonzinski |
[edytuj] Kampania wyborcza
Sondaże przedwyborcze wskazywały na sięgającą ok. 20% głosów przewagę Laury Chinchilli nad Guevarą i Solisem . Chinchilla, wiceprezydent i minister w gabinecie cieszącego się popularnością prezydenta Ariasa, w kampanii wyborczej obiecywała kontynuację polityki jego rządu. Zapowiadała wspieranie liberalizacji gospodarki i wolnego handlu, wzmacnianie regionalnych układów o wolnym handlu i zabieganie o inwestycje zagraniczne w kraju. W kwestiach społecznych przeciwna była prawu do aborcji, zawieraniu małżeństw jednopłciowych i zmianie przepisów konstytucji o katolicyzmie jako religii państwowej. Opowiadała się za walką z przestępczością i zwiększeniem wydatków na bezpieczeństwo publiczne[4][5].
Otto Guevara, prawnik i lider liberalnej partii Movimento Libertario, startujący w wyborach po raz trzeci, w swoim programie kładł nacisk na sprawy bezpieczeństwa obywateli i walki z rosnącą przestępczością. Opowiadał się za podwyższeniem kar dla przestępców i złagodzeniem prawa do posiadania broni przez obywateli. Wzywał do reformy administracji, eliminacji zbędnej biurokracji i uporządkowania wydatków w sferze opieki zdrowotnej i systemu ubezpieczeń. W kwestiach gospodarczych był zwolennikiem wolnego rynku i zastąpienia chwiejnej waluty narodowej dolarem amerykańskim. Ottón Solis, ekonomista i lider centrolewicowej PAC, startujący również po raz trzeci w wyborach prezydenckich, sprzeciwiał się obowiązującemu Środkowoamerykańskiemu Układowi o Wolnym Handlu (Central America Free Trade Agreement, CAFTA)[4][5].
[edytuj] Wyniki wyborów
W wyborach prezydenckich zdecydowane zwycięstwo już w pierwszej turze odniosła Laura Chinchilla z rządzącej PLN, zdobywając prawie dwa razy więcej głosów od swoich rywali. Uzyskała prawie 47% głosów, pokonując Ottona Solisa (25%) oraz Otto Guevarę (21%). Chinchilla, tuż po zakończeniu głosowania, podziękowała obywatelom słowami "Dziękuje Ci Kostaryko" oraz zobowiązała się nie zawieść ich zaufania. Podziękowała również odchodzącemu gabinetowi za dobrą pracę. Jej dwaj konkurenci uznali swoją porażkę i złożyli jej gratulacje[6][7].
W wyborach parlamentarnych zwycięstwo odniosła rządząca Partia Wyzwolenia Narodowego (PLN), zdobywając 23 mandaty w 57-osobowym parlamencie, co jednak oznaczało brak większości głosów w izbie. Drugie miejsce z 11 mandatami zajęła Partia Działania Obywatelskiego (PAC), a trzecie Movimiento Libertario (10 mandatów).
- Wyniki wyborów prezydenckich i parlamentarnych (po przeliczeniu 95,5% głosów)
| Kandydat - Partia polityczna | Wybory prezydenckie | Wybory parlamentarne | |||
| Liczba głosów | % głosów | Liczba mandatów | % głosów | ||
|---|---|---|---|---|---|
| Laura Chinchilla (Partido Liberación Nacional, PLN) | 863 803 | 46,78% | 23 | 37,16% | |
| Ottón Solís (Partido Acción Ciudadana, PAC) | 464 454 | 25,15% | 11 | 17,68% | |
| Otto Guevara (Movimiento Libertario, ML) | 384 540 | 20,83% | 10 | 14,48% | |
| Luis Fishman Zonzinski (Partido Unidad Social Cristiana, PUSC) | 71 330 | 3,86% | 6 | 8,05% | |
| Óscar López Arias (Partido Accesibilidad sin Exclusión, PASE) | 35 215 | 1,91% | 4 | 9,17% | |
| Mayra González León (Renovación Costarricense) | 13 376 | 0,72% | 1 | 3,79% | |
| Eugenio Trejos Benavides (Frente Amplio) | 6 822 | 0,37% | 1 | 3,66% | |
| Rolando Araya Monge (Alianza Patriótica) | 3 795 | 0,21% | 0 | 1,49% | |
| Walter Muñoz (Partido Integración Nacional) | 3 198 | 0,17% | 0 | 0,82% | |
| Restauración Nacional | 1 | 1,62% | |||
| Pozostałe partie | 0 | 2,07% | |||
| Głosy nieważne | 36 651 | ||||
| Razem | 1 883 094 (69,14%) | 100% | 57 | 100% | |
| Źródło:[8][9] | |||||
![Plik:WilhelmRöntgen.JPG [pl]](/pl/wiki/Plik:WilhelmRöntgen.JPG.html){kind=link}
![File:PedestriansAmsterdam.jpg [en]](/en/wiki/File:PedestriansAmsterdam.jpg.html){kind=link}
![Image:Caesar3.png [en]](/en/wiki/Image:Caesar3.png.html){kind=link}
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Backgrounder: Key facts about Costa Rica's general elections (ang.). People's Daily Online, 7 lutego 2010. [dostęp 2010-02-07].
- ↑ Araya y Muñoz desisten de candidatura presidencial para apoyar a Ottón Solís (hiszp.). nacion.com, 15 stycznia 2010. [dostęp 2010-02-08].
- ↑ Costa Rica Presidential Candidates for 2010 Election (ang.). The Tico Times. [dostęp 2010-02-07].
- ↑ 4,0 4,1 FACTBOX-Candidates in Costa Rica's presidential election (ang.). Reuters, 4 lutego 2010. [dostęp 2010-02-07].
- ↑ 5,0 5,1 Centrist Chinchilla set to become country's first woman president (ang.). France24, 7 lutego 2010. [dostęp 2010-02-07].
- ↑ Laura Chinchilla voted first female president of Costa Rica (ang.). TimesOnline, 8 lutego 2010. [dostęp 2010-02-08].
- ↑ Costa Rica elects Chinchilla first woman president (ang.). Reuters, 8 lutego 2010. [dostęp 2010-02-08].
- ↑ Provisional results of elections of President and Vicepresidents (ang.). Tribunal Supremo de Elecciones, 8 lutego 2010. [dostęp 2010-02-08].
- ↑ Provisional results of elections for Congressmen (hiszp.). Tribunal Supremo de Elecciones, 8 lutego 2010. [dostęp 2010-02-09].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- ELECCIONES 2010 (hiszp.). Tribunal Supremo de Elecciones. [dostęp 2010-02-07].